Agata Popik

Dyplom i aneksy traktuję jako całość. Dużą inspiracją było opowiadanie Sanatorium pod Klepsydrą Brunona Schulza, a szczególnie atmosfera opisywanych w nim miejsc oraz wrażenie bohatera tekstu o byciu zawieszonym w nieokreślonym czasie i w znajomej, choć niepokojącej przestrzeni. Uśpione pejzaże szły w parze z moją koncepcją estetyczną, na dodatek w trakcie pracy zaczęły mi się udzielać opisywane przez Schulza doświadczenia.

Dlatego powstał Sennik, publikacja unikatowa ze spisanymi snami i koszmarami z okresu pracy nad dyplomem. Pracoholizm, nadmiar roboty i obawa przed porażką szybko nawiedziły moje sny. Ich pokrętna logika i humor często zaskakiwały. Dość powiedzieć, że w jednym z nich uciekałam do miasta rodzinnego przed swoim promotorem. Dyplom stał się autotematyczny – efekty uboczne pracy nad nim zadecydowały o jego treści.

Odcisnęły się one na pozostałych pracach. Aneks wykonany w Pracowni Poetyki to obiekty odnoszące się do szeroko pojętego niedostatku: czasu, odpoczynku, przestrzeni życiowej.

Aneks malarski to pejzaże terenów „pomiędzy”, oglądanych przez okno, w podróży, na chwilę przed zaśnięciem. W poboczach, torowiskach i nieużytkach ukryłam autobiograficzne detale i własne rozdrażnienia na świat.