Aleksandra Ulkowska

Przed śmiercią właściwą istnieje jeszcze wiele innych, pośrednich.
Czasem ludzie się wypalają, jeszcze zanim zdążą obrócić się w proch.
Potem jest absurd albo absurd jest cały czas, absurd życia w świadomości śmierci.
Absurd niezłomnej walki w świadomości ogólnej porażki.
Jest też teatr, gram w nim główną rolę, wkładam, zdejmuję maski.
I w końcu jest ogień , który był na początku, pierwsze narzędzie człowieka.
PS Jest też autoironia, kiedyś zostanę mistrzem w tej dziedzinie.

Aneks do dyplomu to cykl autoportretów stanowiący emocjonalną analizę własnego „ja” i jednoczesne zwątpienie w to „ja” jako zjawiska autonomicznego, prymarnego, moje ja zmienia maski, jest zatopione w historii (sztuki zwłaszcza), z której nie da się wyrwać. Skromna próba namalowania wzroku.