Stanisław Bulder
Ur. 1997. Studia: taniec współczesny w Opus Ballet we Florencji (2016–2018); WOT AT (2018–2023); WBASK ASP w Warszawie (2023–2025). Zajmuje się tańcem, performansem, choreografią, jest też DJ-em (in the making). W swojej twórczości wykorzystuje ruch (i jego brak) do kwestionowania dominujących narracji dotyczących władzy i wykluczenia. Angażuje się w walkę o prawa zwierząt „hodowlanych” i dąży do tworzenia emancypacyjnych prac artystycznych działających na rzecz zwierząt innych niż ludzie. Pracuje w Polsce i za granicą – od oper i teatrów, poprzez galerie sztuki, aż po koncerty raperów na stadionach.

Meat-Coming
Kiedy ciało przestaje być ciałem i kiedy ciało staje się mięsem? Kiedy ciało – zarówno poza-ludzkie, jak i ludzkie – zamienia się w fetysz, w znak mięsa jako surowca kulturowego? Jaki jest proces transformacji z podmiotu w obiekt?Punktem odniesienia dla performansu jest sytuacja zwierząt tak zwanych „hodowlanych” – ciał systemowo przeznaczonych do uśmiercenia w celu wytworzenia wartości materialnej. To przemoc dostępna, uregulowana i pożądana. Ubojnie to precyzyjny mechanizm z zaprojektowaną choreografią ruchów, której celem jest efektywne zabijanie.
Ciało wspólnota. Podmiotowa przestrzeń działania, od indywidualności do kolektywności
Próba zrozumienia, przeprowadzane śledztwo. Jak osobiste doświadczenie cielesne kształtuje wrażliwość na krzywdę wyrządzaną ciałom? Zadawanie pytań o formy cielesności i ich powiązania z władzą, normą społeczną i dominacją. Doświadczenie jako klucz do zrozumienia. Opowiadanie koncepcji ciała jako wspólnotowej przestrzeni. Ciała „hodowlane”, ciała wykluczone i ciała artystyczne układające się we wspólną scenę: podmiot rozszczelniony, mięso polityczne, wspólnota w budowie. Ciało – dynamiczna i otwarta konfiguracja, kształtowana przez technologię, afekty i środowisko.




